sobota, 17 listopada 2012

Folg w kuchni

Folg w tym tygodniu chyba nie był w żadnym lumpie i płacze z tego powodu. Za to dziś udało mi się iść do kuchni i o godzinie 20 ugotować sobie obiad. Dlatego dziś wrzucę jego zdjęcia. Obiadku zdjęcia. Niestety nie będą one TOP/fashion/trendy/instagram-trans, ale obrobiłam je efektem 'lata 60-te' żeby choć trochę wbiły się w klimat internetowy. Moje kotleciki płakałyby, gdyby nikomu się nie spodobały. Ten post dedykuję Dominice Ciemiędze, która potrafi przesolić i spalić bób. Właśnie dlatego, jej dedykuję mój ryż i mięso ze zdjęć. Jaka ja jestem wspaniałomyślna. Miłego weekendu.

Ps. Ten młotek tam leży, bo nim ubijałam mięsko. Taka prawda. Nie mamy tłuczka i trudno.









Jeśli kogoś interesuje co to:
Potrawka warzywa w której skład wchodzą: 
-1 cebula
-1 cukinia
-1 pomidor
-szczypta soli
-zioła prowansalskie
+
-ryż marki Sonko (gotować 12 minut)
+
-pojedyncza pierś z kurczaka posypana solą (nie tą rybą).
Wsio. 
Było smaczne i mam na jutro na śniadanie jeszcze.

niedziela, 11 listopada 2012

To Rome With Love


Może jestem nie na TOPie, bo film ten miał już swoją premierę ładny czas temu. Był on na językach wielu. Wiem, bo słyszałam niejednokrotnie o nim od niejednej osoby. Wtedy nie mogłam się wypowiedzieć. Teraz się znam, to się wypowiem. Świetne kino w stylu W. Allena. Zakochani w Rzymie - typowa komedia romantyczna? Za grosz! Inteligenty humor, nietypowe historie (miłosne) oraz genialny soundtrack! Faceci słysząc, że mają iść do kina na jakąś durną komedię romantyczną (powtórzenie, ale nie wiem jak inaczej napisać), stroszą się jak kot na widok psa, i fukają, i syczą na swoje matki/żony/kochanki, że chyba są chore na głowę, bo pan i władca (w domyśle - chłop) chodzi tylko na strzelanki, horrory i takie filmy gdzie budynki wybuchają i w ogóle jest dużo krzyku o nic.

Przechodząc do konsensusu to zdałoby się także coś napomknąć o tych tanich ciuchach, co je kupuję. No ale pisząc o nich, i tylko o nich, bywałoby tutaj nieco nudno. A tak to przynajmniej ktoś czasem powie mi miłe słowo, a to, że miło się czyta, a to, że jest wiernym czytelnikiem (np. M.G. z mojej grupy na studiach - serdeczne pozdrowienia). A! A propos tych studiów to może pokażę Wam, co kupiłam w jednym lumpie mojej koleżance z grupy.

Bluza z Cubusa, całe 1 zł.! Niestety (albo i stety) XS okazała się być na mnie nieco za mała, więc oddałam ją Asi. No tak w ramach bezinteresownego prezentu-niespodzianki. Oto i ona (nie Asia):






Mam jeszcze taką koszulkę. Może ktoś chce kupić? Rozmiar 8 (czyli po naszemu 36 (tzw. eSka)). To jest chyba z firmy Tatuum, bo na metce jest takie TU w kwadraciku, jako logo firmy. No ale tego nie jestem pewna. Za 12zł. Jak nie to nie. Możecie pisać na e-mail (izafolga@gmail.com), no albo jak chcecie.






FAJNIE SIĘ NOSI, PASUJE DO WSZYSTKIEGO - DO PRACY I NA GRZYBY!  POLECAM!

środa, 7 listopada 2012

Nie narzekam

I każdemu też polecam nie narzekać. To zaraźliwe, wkurzające i potwornie nudne. Nie dajmy sobie wmówić, że jesienna pora sprzyja takiemu jęczeniu. Tak, kolos na kolosie, projekt na projekcie, ale trudno. Trzeba chodzić na lumpy żeby jakoś poprawić sobie humor, dlatego przedwczoraj po długim dniu na Politechnice udałam się jak to zwykle bywa pooglądać jakieś nowe dostawy w sklepach, które przyszły podczas przerwy świątecznej (święta jak kruca fix). Owszem, coś tam wynalazłam. Nie są to jakieś łupy z *najwyższej półki, przede wszystkim zważając na ich cenę: bluzka z firmy Springfield, aż 15zł, a bluza Lonsdale za 9zł. Widziałam też Nike Air za jakieś 30zł, ale nie dość, że na mnie były za małe to takie raczej niedysponowane już. Je chyba też dopadła ta jesienna chandra i przejmujące zimno.

Zapodam też fajną nutkę:  http://www.youtube.com/watch?v=OMAIsqvTh7g

*Najwyższa półka to wg. mojego słownika coś zajebistego, ale taniego! Najlepiej w okolicach max. 5zł.
Przejdę więc do rzeczy:










sobota, 3 listopada 2012

Sama prowadzę się

Tytuł to oczywiście żywcem wycięty urywek tekstu piosenki "Pan nie jest moim pasterzem" z najnowszego albumu Marysi Peszek (Jezus MaRia Peszek). Oczywiście pierwsze kawałki zasłyszałam nie dziś, nie wczoraj, aczkolwiek dziś wspomniałam mamie o nowej płycie Peszka. Ona mi na to (onaminato), że ponoć u Kuby Wojewódzkiego popisała się niemałą inteligencją i świetnie mówiła. No tak, owszem - obejrzałam, widziałam, usłyszałam i potwierdzam. Od zawsze wiedziałam, że Peszek to mistrzyni słowa dzięki jej poprzednim płytom. Tę ostatnią dziś zamówiłam i wsłucham się w nią już niedługo. :)



Tymczasem nawiązując do tematyki bloga dodam zdjęcia kilku ciuchów zakupionych w ostatnim czasie.

Zacznę od jakiejś takiej bluzeczki, która ma dość ciekawy wzorek. Nie chodzi mi o to serduszko, ale materiał z jakiego jest uszyty. Gdy przyjrzeć się bliżej, to widać taką fakturę w delikatne kolorowe kropeczki. Kupione w przerwie między zajęciami za ok. 2zł, czyli szał pał i fokle.




Sweterek z DKNY. To jest BARDZO istotne z jakiej jest firmy, bo babsko w lumpie widząc metkę znanej marki jest bardziej skore dać za szmatę taką a nie inną kwotę piniądza. Spójrzmy prawdzie w oczy, tak właśnie jest. Więc właśnie kupiłam sobie takie coś, za ok. 6zł. Jakiś dziwny materiał, rozmiar L, czyli za duży, za długie rękawy, no ale kupiłam. Mama mówiła, że super wygląda. Może i ma rację. Nie wiem, nie znam się na dobrym wyglądaniu.



czwartek, 1 listopada 2012

Kolorowy badziew

E, no ta torebka akurat jest akurat moim najmniejszym faworytem, biorąc pod uwagę trzy ostatnie posty, a co z tym idzie, zakupy, no ale mimo wszystko spodobała mi się. A jako, że w kieszeni miałam jeszcze 20 zł. co nie jest codziennością, byłam w stanie dać za nią te 2zł. Naciuławszy aż tyle papy, miałam prawo! Może też ją komuś oddam/sprzedam no ale baby muszą trochę nacieszyć oko nowym. Pogapię się na rzeczy, jak sroka w gnat, i mi się znudzi.


To akurat jeszcze stary, bo licealny, a zarazem chrzanowski zakup. Plecaczek z którym śmigam na Politechnikę w tym cholernym Krakówku. (A propos Krakówka - prześmiewczy wobec niego blog -> http://olszewskiego.wordpress.com/, pisany przez studenta 1-go roku prawa na UJ-cie, mi się spodobał, bo brzmi nieco jak 'Opowiadania Mikołajka' pióra René Goscinny'ego. Czyli lekko i sarkastycznie.) Bardzo go lubię choć czasem się rozpina i pierwszemu lepszemu kieszonkowcowi łatwo byłoby tam wsadzić rękę. W sumie stara Nokia warta ok. 50zł (jak nie mniej), oraz portfel bez gotówki, mają raczej wartość sentymentalną. Nie mówię tutaj oczywiście o wszystkich dowodach, i jakichś badziewnych kartach.





Miłego dnia i latania na cmentarze.